Tivit Kuşu Kentleri Ötüyor

Tivit Kuşu Kentleri Ötüyor
08 Şubat 2021 - 22:48 - Güncelleme: 19 Mart 2021 - 12:18
Tivit Kuşu Kentleri Ötüyor (5)

Dünya dönüyor yıllar geçiyor. Dünya dönüyor mevsimler değişiyor. Dünya dönüyor günler gece oluyordu. Tivit Kuşu geceleri uçmayı ayrı bir seviyordu. Kocaman bir günün ardından insanlar geride bir sürü sözcük bırakarak evlerine çekiliyordu. Gecenin gökyüzlü aydınlığında parklardaki yorgun neşeli, sokaklardaki telaşlı kavuşmalı, çatılardaki uykulu rüyalı sözcükleri toplayıp şiirler oluşturmak, Tivit Kuşu’nu çok heyecanlandırıyordu.
O gece de olağanüstü güzel bir geceydi. Gökyüzü yıldızlarla doluydu.  En parlak yıldıza takıldı gözü. Her gece görürdü o yıldızı. Ne zaman içindeki pusula şaşıracak ve yönünü kaybedecek olsa o yıldıza sığınırdı. Hiç değişmezdi o yıldızın ışıltısı da yeri de. Dünya döner, mevsimler değişir ama o yıldızın ne yeri ne de ışıltısı değişirdi.  Her gece şu şiirle selamlardı onu:

Kadifemsi bir karanlıkta
Uzanmış yıldızlar yan yana
Zorlanırsan yolunu bulmakta,
El sallıyor bak!
Yıldızların en parlağı sana. 

Tivit Kuşu, kuzey yıldızı sayesinde geceleri yönünü kolayca buluyordu. Parıltılı, coşkulu ışıltısıyla hep yol gösteriyordu ona. Ve o gece de öyle parıltılıydı ki… Kuzey yıldızı, dolunayın ışıltısını örtünmüş, apaydınlık bir yüzle gülümsüyordu Tivit Kuşu’na. Dolunay top misali yuvarlanıyordu sanki onun etrafında. Yuvarlanmalı dönmeli, coşkulu bir oyunun içindeydiler. Dünya dönüyor, onlar dönüyor, uzay denilen sonsuz boşlukta dönüp duruyorlardı. Bu döngüyü düşünmek, başını döndürdü Tivit Kuşu’nun, başladı o da döne döne uçmaya.  
Çok yol almış olmalıydı. Dönmeyi bıraktığında bir top misali zıpzıp atıyordu kalbi. Kuzey yıldızına takılıp hangi kente varmıştı acaba? Keşif zamanıydı. Bıraktı kendini o kentin rüzgarlı, orman kokulu havasına. Dalgalı hırçınlı, deniz ışıltılı, sis tepeli, bulut yüksekli bir kentti burası. Alçaldıkça yıldız yağıyordu sanki üstüne. O da neydi öyle? Kocaman bir gemi karaya mı vurmuştu, ne?  Gökyüzünü aydınlatmak istercesine ışık yağdıran bu gemi görünümlü yer de neresiydi? Kentin tüm insanları oraya doluşmuş, coşkuyla dans ediyor gibiydi. Öyle çok insan vardı ki, öyle çok ses, öyle çok coşku. Neden toplanmıştı bunca insan bir araya? Tivit Kuşu iyice alçaldı ve aşağıda olup bitenleri seyretmeye başladı. 
Bir oyun oynuyorlardı. Ortada bir top. Bir aşağı bir yukarı, bir o kaleye bir bu kaleye gidip geliyordu top. Tivit Kuşu, hayranlıkla seyretti insanların yerinde duramayışını, hop oturup hop kalkışını, zıp zıp zıplayışını. Dayanamayıp o da karışıverdi taraftarların arasına. Bir amigo misali bir aşağı bir yukarı indirerek kanatlarını coştu, daha da bir coşturdu taraftarları. Kuzey yıldızı, bu coşku anlatılmaz yaşanır var mısın bir maça, dercesine göz kırptı Tivit Kuşu’na. O da içinde kentin adı gizli şu şiiri top edip yuvarlayıverdi kuzey yıldızına. 

Topumun
Rengi bordo mavi.
Atarım oni
Bulutlara doğri.
Zıplayun
Oy uşaklar zıplayun
Nari nari nay, HAY nari nay.

YORUMLAR

  • 0 Yorum